Definitie van de osteopathie

Betekenis van het woord osteopathie

“Osteopathie” komt van “osteon” (weefsel) en “pathos” (voelen). Tevens komt "Osteopathie" van "os" (bot, de hardste soort bindweefsel) en "pathie" (ziekte). De osteopaat voelt met zijn handen naar de beweeglijkheid van de verschillende soorten lichaamsweefsel, welke door middel van bindweefsel met elkaar verbonden zijn. De osteopaat is daarbij op zoek naar bewegingsverliezen/blokkades. Deze blokkades verstoren de doorbloeding, bezenuwing en lymfedrainage in een deel van het lijf, waardoor ziekte, aandoeningen en klachten kunnen ontstaan. De blokkades zelf zijn vaak een gevolg van doorgemaakte ziektes, ongevallen, littekens, verkeerd voedingspatroon, stress en negatieve emoties.

Definitie van de osteopathie

Osteopathie is een volwaardige medische discipline waarbij de manuele diagnostische en therapeutische aanpak van functiestoornissen, ontstaan door een bewegingsverlies van om het even welk weefsel, centraal staat. Osteopathie is tezelfdertijd een wetenschap, een kunst en een filosofie. Een wetenschap omdat een grondige kennis van de medische basiswetenschappen zoals anatomie en fysiologie essentieel is om de osteopathie op een veilige en competente manier te kunnen uitoefenen. Een kunst omdat de osteopathie wordt uitgeoefend door mensen met talent en overtuiging die zeer goed verstaan hoe een patiënt moet worden benaderd. Het is de kunst om de gezondheid en het evenwicht te stimuleren of te herstellen. Een filosofie omdat de osteopathie een specifiek denkmodel is dat gebaseerd is op biologische principes.

[Definitie van de osteopathie is overgenomen van de website van The International Academy of Osteopathy].